Ter ere van de heiligverklaring van Titus Brandsma door Paus Johannes vroeg de studentenkerk van de Radboud Universiteit een raam te maken. Vraag was om een verhalend raam te ontwerpen, met als illustraties belangrijke momenten en voorwerpen uit het leven van Titus Brandsma.
EDELE LOOT, 2004
Ontwerp een object dat balanceert op de
grens van functionaliteit en toegepaste
kunst. Dat was de uitnodiging van Museum
Het Valkhof. Onze inzending De Edele Loot
werd opgenomen in de tentoonstelling
‘In Vorm’.
Vanuit onze passie voor stoelen bedachten
we een zitobject met een duurzame
gedachte: een organische stoel die als het
ware uit een tapijt van houten latten groeit.
Later dat jaar presenteerden we dit object tijdens de Salone de Mobile in Milaan.
REIZENDE TAFEL COMMISSARIS VAN DE KONING, 2009
De provincie Noord-Brabant schonk commissaris
van de Koningin Wim van de Donk
een tafel bij de start van zijn ambtsperiode.
Het doel? Brabanders uitnodigen met hem
in gesprek te gaan en zo de Agenda voor
Brabant vast te stellen.
De tafel moest groot zijn, compact op te
bergen, makkelijk te vervoeren én snel op
te zetten. Met een knipoog naar de ‘nieuwe
rol’ van de commissaris ontwierpen we
twee lichtgewicht frames met een afrolbaar
blad, opgebouwd uit latten, door borduurwerk
verbonden.
Het borduurwerk was beeldbepalend.
We ontwierpen een ’merklap’ met iconen en
teksten die de onderwerpen raakten die ter
tafel kwamen en symbool stonden voor het
verbinden van Brabantse waarden als nijverheid,
ambacht, industrie, innovatie en design.
Onze keuken deed twee weken lang dienst
als borduuratelier. In een wisselende setting
werkten we met familie en vrienden aan dit
project.
De reizende tafel hebben we samen met Roel Vaessen ontworpen.
MARKT 'S-HERTOGENBOSCH, 2006
De Gemeente ’s-Hertogenbosch schreef in 2004 een pitch uit voor het ontwerp van
een collectie straatmeubilair voor de Markt in het hart van de binnenstad. Paulien en ik wonnen deze; aan de slag voor onze eigen stad!
Meest prominent waren de drie torenhoge lichtmasten die de grenzen van het Bossche
plein markeerden en verlichtten. De totale top lichtte ’s avonds op en veranderde op
feestdagen zelfs van kleur. Om alle aandacht naar het plein te laten gaan, vonden we het belangrijk dat de twintig lagere lichtmasten overdag zo min mogelijk aanwezig zouden zijn. We gaven ze daarom een slanke, lichte en transparante vorm. Door de lichtbron niet zichtbaar te maken in het ontwerp, wekten de lichtmasten overdag niet de indruk uit te staan.
Hoe onopvallend overdag, zo uitbundig waren de lampen ’s avonds. In het donker waren het sfeervolle lampionnen die een zacht licht verspreidden over het plein met zijn eeuwenoude panden.
CONSUMENTENBOND, 1998
De openbare tuin aan de achterzijde van
de Consumentenbond, tevens de ingang
van de organisatie, grenst aan een groene
stadsboulevard voor fietsers en wandelaars.
Na kantoortijd dient een hek de tuin veilig
af te sluiten. Hoe kunnen de functies ‘afweren’
en ‘toegankelijkheid’ worden verenigd?
Het ontwerp
Het hekwerk dat wij ontwierpen, oogt
overdag als een vriendelijke pergola maar
’s avonds als een stevig hek. De spijlen van
verzinkt staal en Red Cedar hout vormen
door de gewichtsverdeling een hefboom.
Met lichte inspanning draaien de hekdelen
langzaam open en ondergaat de afscheiding
haar metamorfose.
VERLICHTING BERGEN OP ZOOM, 2002
De gemeente Bergen op Zoom vroeg ons
in 2002 een lichtmast te ontwerpen voor
de Grote Markt, een plein dat sinds de 12e
eeuw bestaat.
De moderne, gestileerde lichtmast, achttien
meter hoog, is een eyecatcher op het historische
plein. De vorm volgt één lijn vanaf de
grond, buigt naar voren en weer terug.
Binnen deze vorm zijn armaturen opgenomen:
bovenin breedstralers die het plein
aanlichten, onderin kleine spots die het
basement verlichten dat ook fungeert
als podium.
LIGGEND HUIS, 1996
Hoe maak je van een transformatorkast een
eyecatcher in het landschap? Door er een
huisje met een twist omheen te bouwen.
Het ‘omgevallen huisje’ is zó markant dat
het tegenwoordig een oriëntatiepunt is
voor passerende auto’s bij Hengelo-Zuid.
Het ontwerp
Door de ongebruikelijke verhoudingen van
de kast kwamen we op het idee om er een
liggend object van te maken: het is het
archetype van een huisje dat op zijn kant
ligt. Door het object in één materiaal uit
te voeren, wordt dit beeld versterkt.
NFI RIJSWIJK, 2004
Het Nederlands Forensisch Instituut betrok in 2004 een nieuw gebouw, ontworpen door
Claus en Kaan Architecten. Parklaan Landschapsarchitecten gaf het buitengebied
vorm en wij ontwierpen de zitobjecten. We gaven de zitobjecten een robuuste vorm en kozen voor een zwarte kleurstelling. Het buitenwerk van de betonnen zitobjecten
lieten we glad polijsten, een verwijzing naar het werk van het Nederlands Forensisch
Instituut (NFI): helderheid creëren door middel van forensisch onderzoek. De binnenzijde lieten we juist ruw, refererend aan de misdaden die het NFI onderzoekt. De rondingen gaven de bank een zacht karakter.
